Je zult maar een recruiter zijn…..

Lange tijd heb ik het genegeerd. Linkedin updates met titels als; recruiters zijn onbeschoft, recruitment is geen vak en ga zo maar door. Tot vandaag. De titel “ik haat recruiters” heeft mij geraakt. What on earth heeft mijn collega vakgenoot gedaan om dit te veroorzaken? En eerlijk is eerlijk, als ik de ervaringen lees kan ik de persoon achter de update niet geheel ongelijk geven.

Ons vak ligt onder vuur. Of je jezelf nou adviseur werving & selectie, intercedent, consultant of headhunter noemt, we krijgen allemaal de stempel “recruiter” en daar vindt men wat van. Trouwens, ik mag het geen vak noemen want dat is het niet volgens velen. Ik ben eerder lid van een criminele organisatie. Iemand die uit is op marge over de rug van een ander. Iemand die geen afspraken na komt en alleen maar aan zichzelf denkt. Iemand die gaat voor keiharde pegels en over lijken gaat….

Het slechte imago van ons vak, is ontstaan door negatieve ervaringen. Dat kan ik niet ontkennen. En dit zullen er meer dan één zijn want als een recruiter het gevoel van “haat” weet op te roepen, heeft hij of zij het bont gemaakt. En aan al deze recruiters, je weet zelf echt wel of je bij deze groep hoort, wil ik dringend verzoeken hier per direct mee te stoppen. Ook als je de druk van boven opgelegd krijgt om je ‘target’ te halen, vergeet niet wat je vak (wat ik het toch echt wel vindt) daadwerkelijk in houdt. Je draagt bij aan werkgeluk, soms zelfs levensgeluk, aan winst of verlies voor een organisatie, etc. Iemand vertrouwt jou en stelt zich kwetsbaar op door te vertellen over het leven, wat hij of zij heeft meegemaakt wat hem of haar gevormd heeft, welke keuzes er gemaakt zijn, welke angsten er zijn, etc. Beschouw het als een grote eer dat je dit vak mag uitoefenen. En krijg je niet de ruimte om het vak naar eer en geweten uit te oefenen? Wellicht zit je dan bij de verkeerde werkgever. Sta op voor je vak en bewijs het tegendeel!

Bijna vier jaar mag ik mij, samen met Jan Smith, zelfstandig ondernemer noemen. Met hart en ziel werken wij aan Talent in Control. Inmiddels uitgebreid met Remon Bomhof. Keer op keer moet ik mij bewijzen bij organisaties. Bijna altijd sta ik met 1 – 0 achter. Een erfenis van de recruiters die ons vak zo’n slecht imago hebben gegeven. Maar keer op keer lukt het mij om toch een waardevolle relatie op te bouwen met klanten en kandidaten. En daar doe ik het voor. Met alles wat ik in mij heb, streef ik naar de beste ‘match’. Ik slaap slecht als er iets niet goed gaat tijdens een proces, ook al ligt het niet in mijn macht om het op te lossen. Ik heb buikpijn als een kandidaat mij opbelt en het toch minder naar zijn zin heeft dan gedacht. Doe ik dan alles goed? Nee natuurlijk niet. Ik ben ook een mens. En ook ik zie wel eens een mailtje over het hoofd of maak een verkeerde inschatting. Maar ik zal ook de eerste zijn die hier excuses voor zal aanbieden.

En natuurlijk ben ik ondernemer geworden om ook iets te verdienen maar als ik voor het grote geld zou gaan, dan had ik wel een ander vak gekozen. Werving & selectie is een zeer conjunctuur gevoelig vakgebied met heel veel onzekere factoren waar wij van afhankelijk zijn of iets wel of niet lukt. En lieve mensen, wij werken altijd no cure, no pay. Makkelijk? Nee, dat is het zeker niet. Leuk? Het allerleukste van de wereld.

En aan alle critici op Linkedin, excuses voor het ‘leed’ dat jullie is aangedaan. Aan al deze critici wil ik ook vragen, doe jij altijd alles 100% goed? Krijg jij een 10 van jouw klanten en collega’s?

Tot slot. Ik wil nog even reageren op de ‘schuld’ die wij graag krijgen als het gaat om niet kijken naar de persoon maar te veel naar de specificaties. Wij werken in opdracht van onze klanten, wij inventariseren zeer uitvoerig alle wensen en eisen. Wij selecteren de beste professionals en overtuigen onze opdrachtgevers waar mogelijk om iemand toch uit te nodigen vanwege zijn of haar persoonlijkheid. Maar uiteindelijk is het de opdrachtgever die oordeelt en ben ik de brenger van het slechte nieuws. Ook dit hoort bij mijn vak.

En dan nu echt de allerlaatste tot slot. Excuses aan alle kandidaten en klanten die vinden dat ik hen ‘recruitmentleed’ heb aangedaan. Bel mij, ik maak het goed.

Hartelijk groet,

Maudy, trots op haar vak, Hellendoorn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *